سلامت رقصنده باله، تعادل قند خون، افسردگی و هیپوگلیسمی

رقصندگان جوان باله اغلب نظرات خود را با اشاره به مشکلات عزت نفس خود به روشی معمولی ارسال می کنند. خواه یک مشکل تصویر بدن، یک مشکل کمال، یک مشکل کنترل وزن، یا یک مشکل کمبود انرژی کمی افسرده، آنها یا بیرون نمی آیند و آن را بیان نمی کنند، یا واقعا نمی توانند بیان کنند که مشکل چیست. اخیراً وقتی شروع به خواندن در مورد هیپوگلیسمی و تعادل قند خون کردم، شروع کردم به ربط دادن علائم آن به بسیاری از اظهاراتی که شنیده ام.

به دلیل صحبتی که با یک غیر رقصنده، مجری با استعداد، در زمینه دیگری داشتم، بیشتر به افت قند خون و علائم گاهاً ظریف آن علاقه مند شدم. این شخص در بسیاری از کشورها اجرا کرده است، توسط همه معلمانش به جلو رانده می شود، و با این حال نمی تواند تمجیدهای معلمان یا همسالانش یا اشتیاق طرفداران را بپذیرد، زیرا – او نمی تواند.

عدم عزت نفس در این شخص مرا گیج می کند. فردی که در دوران دبیرستان برنده جایزه دولتی شماره یک بازیگری شد؟ این مانند برنده شدن در مسابقه باله با اجرای پرنده آبی یا دریاچه قو پس دو است.

اختلال در غذا خوردن به طور کلی به این صورت تعریف می شود، رفتاری که با کنترل آنچه می خورید به نتیجه عاطفی منجر می شود. این لزوماً به معنای بی اشتهایی یا پرخوری عصبی نیست، بلکه ممکن است به کنترل خود یا تأیید خود در رابطه با غذایی که می‌خورید، محتوای کالری آن اشاره داشته باشد، و این فقط در مورد رقصندگان صدق نمی‌کند.

این ممکن است شامل یک موقعیت شدید مانند یک نوجوان باشد که اصرار دارد وگان باشد، که در آن من شخصا شاهد شکستگی استرس در این رقصنده بودم که هنوز فکر می‌کرد می‌تواند روی پوینت قوی‌تر شود و حرفه‌ای حرفه‌ای داشته باشد. در باله، در حالی که او به اشعه ایکس خود نگاه می کرد.

اخیرا نگاهی به هیپوگلیسمی و علائم آن انداختم. حالا این مشکل است. علائم تقریباً منحصر به فرد است. اما علائم غالب، طبق آنچه خوانده ام، عبارتند از:

  • غمگینی
  • انتقاد از خود
  • ناامیدی
  • احساس بی ارزشی مطلق
  • نارسایی کامل دوره ای انرژی، سرگیجه، سردرگمی ذهنی
  • افکار خودکشی، هر چند انرژی کافی برای فکر کردن بیشتر از آن نیست

هیپوگلیسمی عبارت است از… رول طبل… قند خون خیلی پایین!

این به دلیل کمبود تغذیه ای پروتئین یا فقط کمبود غذا ایجاد می شود.

هیپوگلیسمی به این معنی نیست که شما دیابتی یا تقریباً دیابتی هستید. به طور خلاصه، هیپوگلیسمی واکنشی نامیده می شود، این وضعیتی است که ناشی از یک رژیم غذایی نامناسب، یا به هر دلیلی به اندازه کافی غذا نخورده است. یا خوردن کربوهیدرات زیاد با پروتئین کافی.

رایج ترین توصیه برای افراد هیپوگلیسمی، خوردن مقداری پروتئین هر دو ساعت یکبار است.

همچنین می خواهم به قانون متخصصان تغذیه اشاره کنم که صبحانه مهمترین وعده غذایی در روز است. چرا؟ پروتئین ها مواد شیمیایی مغز شما را برای روز تنظیم می کنند. آنها را نادیده بگیرید و اگر برای صبحانه پروتئین بخورید، مواد شیمیایی مغز شما تا روز بعد به درستی کار نخواهند کرد.

والدین می رقصند که این را می خوانند – دختر یا پسر رقصنده شما چند وقت یکبار از خانه بیرون می رود و صبحانه را به دلیل دیر خوابیدن حذف می کند؟

و وقتی به غذاخوری های مدرسه برسند چه خواهند خورد؟ یا تا زمانی که برای ناهار به کافه تریا مدرسه بروند گرسنه خواهند ماند؟ این وضعیت اسفباری است برای یک دانشجوی غیرورزشکار، چه رقصنده باله یا هر ورزشکار دیگری.

و بعداً وقتی به آکادمی باله خود فرار کردند؟ آیا شما از آن دسته از والدین باله هستید که با شنیدن “من آنقدرها خوب نیستم”…”من به اندازه کافی خوب نیستم”… و بدتر از آن باید رنج بکشید؟ در حالی که معلم باله به شما می‌گوید فرزندتان باید هدف بالاتری داشته باشد – تست بازیگری برای جلسات فشرده تابستانی؟

هنوز گیج شده اید؟ بگذار کمی بهت آرامش بدهم Hypoglycemia-without-Diabetes در http://benjimester.hubpages.com یک بحث چشم باز است. ارزش خوندن کل تاپیک رو داره

شخصاً معتقدم که هیپوگلیسمی ناشی از موارد زیر است:

  • عدم آموزش در مورد تغذیه
  • فرآوری شده، فست فود، محصولات غذایی منجمد
  • زمان کافی برای سرو غذای تازه نیست که نشان می دهد غذای مغذی چیست
  • اعتیاد به قند (جهل تغذیه ای)
  • ناآگاهی در مورد غلات، غلات GMO، گلوتین و قندهای GMO

و متأسفانه خیلی چیزهای بیشتری را نمی توانم در اینجا پوشش دهم. اما لطفاً، اگر کودک رقصنده شما یا هرکسی در خانواده شما مشکلات انرژی یا افسردگی دارد – اما به اندازه کافی شدید نیست که با پزشک خود (که احتمالاً هیچ گونه آموزش تغذیه ای نخواهد داشت) یا درمانگر خود مشورت کنید، لطفاً هیپوگلیسمی را بررسی کنید. این یک وضعیت موذیانه است – اما می توان با یک رژیم غذایی خوب آن را معکوس کرد!

آنقدرها هم سخت نیست. من دوست دارم هرگز از یک رقصنده باله یا هر نوع هنرمند دیگری که در مورد استعداد یا پتانسیل خود احساس ناراحتی، افسردگی، غمگینی یا ناامیدی می کند، در حالی که نمی دانند این همه منفی از کجا نشأت می گیرد، دیگر چیزی نشنوم. و وعده های غذایی را حذف می کنند، میان وعده های بدون مواد مغذی می خورند و قند خونشان پایین است…

دوست دارم دیگر هیچ وقت از پدر و مادری غمگین و افسرده باله نشنوم که فرزند با استعداد شگفت انگیزش در حال شکست است، غرق می شود، حتی پا به آب نمی گذارد، از مشکلات تصویر بدنی، یا مشکلات عزت نفس رنج می برد، و در فکر ترک باله یا حتی خودکشی است. برای عدم تعادل تغذیه ای.

این ممکن است به تهیه غذای اضافی زیادی برای والدین باله نیاز داشته باشد! اگر هنوز در حال خواندن این پست هستید، شرط می بندم که با آن مشکلی ندارید.