دولت قوی مردم ایران | پایگاه داده راجستان


من آمده ام تا با کمک همه مردم ایران و در آغاز مرحله دوم انقلاب یک حکومت مردمی قوی برای ایران تشکیل دهم.

این هدف ایده آلی بود که در اولین بیانیه آیت الله سید ابراهیم رئیسی برای اعلام حضور در انتخابات ریاست جمهوری، در تحلیل مطرح شد. علت انتخاب این شعار به عنوان سرلوحه دولت سیزدهم را در بیان آن بیانیه می یابیم. او از ایدئولوژی انقلاب صحبت کرد “عدالت استقلال و آزادی خواهی» و به کاهش این آرمان ها به دلیل مواردی مانند “سوء مدیریت ناکارآمدی و از دست دادن فرصت های خدماتی» و اهدافی مانند «تشکیل حکومت» با اصلاحات جوانان و «مبارزه با فساد»، «اولویت بندی مشکلات محرومان و مستضعفان»، «دیپلماسی با قدرت در کشور و تمرکز بر تعاملات و روابط دوستانه و مقتدرانه با جهان» و «حفاظت از آزادی بیان و بیان» قلم و حقوق اساسی هر شهروند ایرانی».

اما در سطح دیگری اهمیت انتخاب گفتمان از «حکومت مردمی ایران قوی» را می توان بر اساس میراث به جا مانده از آن توصیف کرد «بنیانگذار وضع موجود». انتخابات ریاست جمهوری سیزدهم نیز در شرایطی برگزار شد که رو به زوال سرمایه اجتماعی و کاهش اعتماد عمومی به زبانی رایج در میان جامعه شناسان سیاسی مهم تبدیل شد. و فعالان سیاسی که اتفاقا در میان حامیان و حامیان قرار گرفتند. مکرراً از این تعبیر برای توصیف وضعیت زیانباری استفاده می شود که بیش از دو دهه اقدام دولت، انقلاب اسلامی را در زمره مردمی ترین انقلاب های جهان و عرصه بین المللی قرار داده است. کشوری با همه استعدادها و توانایی ها برای مقابله با تحریم ظالمانه او چاره ای جز چسبیدن به برجام فرسوده و امیدواری به تحقق بازگشت غرب نداشت. ایران قوی» علاوه بر ارتباط مستقیم با توصیه مقام معظم رهبری برای تعیین «ایران در قدرت» و اثبات اصل «ما می توانیم انجام دهیم» در اعلامیه دوم انقلاب. این اقدامی برای تغییر آن وضعیت نامطلوب است.

دولت مردم بازیابی سرمایه اجتماعی

فروپاشی سرمایه اجتماعی به ویژه در دولت دوم حسن روحانی، واقعیتی غیرقابل انکار است و مهمترین الگوها را در حوادث دی ماه 96 و آبان 98 نشان می دهد، هرچند اعتراضات به زودی به موجی از درگیری و آشوب داخلی تبدیل خواهد شد. اما از نارضایتی اقشار مختلف مردم شکل گرفتند. دلیل این امر ناکارآمدی دولت در حل مشکلات اجتماعی و در بدترین حالت مهاجرت است. بی‌تفاوتی و حکومتی بی‌برنامه برای پاسخگویی به این مشکل ایجاد شد. برج‌های عاج مقامات عالی‌رتبه وقت که تا این حد مغرور بودند، به درخواست‌های ملاقات با وزیران و مقامات خود پاسخی ندادند. چه رسد به اینکه در بین مردم در خیابان ها حضور داشته باشیم و گوش کنیم. این یک تقابل است، ویژگی ای که شکاف بین دولت و مردم را عمیق تر می کند.

صرف نظر از اینکه برای کشور ژئوپلیتیک ایران هیچ سرمایه ای ارزشمندتر از دلسوزی و همدردی مردم با حکومتش نیست. اتفاقی که با توجه به واقعیت می تواند کشور را در دام حوادث جبران ناپذیری قرار دهد تداوم طمع دشمنان در این راه، بازگرداندن اعتماد عمومی و زوال سرمایه اجتماعی باید از مهمترین اهداف تلاش رئیس جمهور برای حفظ تمامیت کشور باشد. در این شرایط مردم در انتخابات به نامزدهای بنیانگذار جریان و انتخابات سید ابراهیم رئیسی که با وعده تشکیل دولت مردمی روی کار آمدند «نه» گفتند. اکثر رای دهندگان به مردم مراجعه می کنند. آنها به لزوم حفظ یکپارچگی این مجسمه پی بردند و اولین قدم را برداشتند. نشان دادن اعتماد با رفتار دولت سیزدهم نه بیهوده بود و نه بی دلیل.

در انتخابات 19 ژوئن، 1400 نفر قبل از آزمون مبارزه با فساد به عنوان قاضی ارشد انتخاب شدند. این پیشینه این باور را تقویت می کند حداقل در کابینه دولت سیزدهم خبری از ذکر نام خود یا فرزندانشان در پرونده های فساد از سوی وزرا نبود. بخصوص حوزه مردمی به صراحت اعلام کرده است «مردمی»، «فساد ستیزی» و «روحیه انقلابی» سه معیار اصلی انتخاب همکاران در دولت است.

پس از آن، حضور مستقیم رئیس جمهور معاون وزیر و وزیران در میان مردم شهرها و روستاهای دور و نزدیک. که به گوش دادن به گلایه ها محدود نمی شود اما به کار روی این موضوع ادامه دهید تا مشکل حل شود. استانداردهای حکومتی متفاوتی را نشان می دهد. مردم اکنون شروع به دوستی با رئیس جمهور کرده اند که از رفتن به پمپ بنزین در مرکز شهر و بازدیدهای سرزده در زمانی که کوچکترین اغتشاش و تعامل نزدیک با بدنه سیاست باعث عدالت اقتصادی و اجتماعی در شهر می شود ابایی ندارند. ناگفته نماند که ترمیم شکاف ملی دولت و احیای سرمایه اجتماعی در چند ماه اول دولت سیزدهم امکان ایجاد تنش را کاهش داد و از بروز مجدد شرایط نامطلوب جلوگیری کرد. که در نوامبر 1998 در واکنش به اصلاحات قیمت بنزین رخ داد. در حالی که در جراحی اقتصادی اخیر و با حذف ارز مورد نیاز به دستور مجلس سفلی اما اکنون یارانه های کلان و اعلام برنامه های آتی دولت برای روش های هدفمندی یارانه ها ممکن است در واکنش های مختلف جامعه موثر باشد. اما قطعا نمی توان این تفاوت را نادیده گرفت.

همه برای ایرانیان قوی

بهبود شرایط زندگی در هر زمان با وجود حداقل اراده جامعه. اما هدف نهایی ایرانیان به عنوان مردمان ایدئولوژیک انقلابی در سطح بالاتر وجود هزاران ایرانی با بالاترین سطوح قدرت و قدرت نهفته است. سالهای تاریخ و تمدن است، بهبود معیشت و افزایش قدرت ایران، هدفی است که هر دولت به نحوی به آن دست می یابد. اگرچه برخی از پیش ساخته های دولت قبلی مانع از دستیابی آنها به این هدف شد.

ایرانی ها بدترین شکست های خود را در هشت سال گذشته متحمل شدند. در شرایطی که رویکرد دولت در آن زمان حل مسائل جمهوری اسلامی ایران و غرب بود. به ویژه، موافقت اروپا و آمریکا با پرونده هسته‌ای می‌تواند پایان کل مشکل باشد، گویی فراموش کرده‌اند که دشمنی غرب ریشه‌هایی بسیار عمیق‌تر از درصد غنی‌سازی اورانیوم دارد. و آنچه واقعاً غیرقابل قبول است، منظره وسیع و حاصلخیز ایران است که فرهنگ و ایدئولوژی در آن بسیار نافذ است. به معنای فراتر از مرزهای جغرافیایی به همین دلیل است که بو به یاد می آورد، در نتیجه سال هایی که قدرت کشور معطوف به سیاست خارجی بود و کلید پنهان کاری و راه حل ها خوانده می شد، همه به درخت رها شدند. درخت بی میوه در سایه اش نشست و بهانه ای برای سوء مدیریت پیدا کرد. بی توجهی و ناکارآمدی یک خرابکاری نگران کننده و تاثیر اجتناب ناپذیر تحریم ها بر همه چیز.

در همان دوران بود که گفتمان سید ابراهیم رئیسی به قلب و ذهن اکثر ایرانیان رسید. این گفتمان که واقعیت تاثیر تحریم ها و لزوم مذاکره با هدف رفع تحریم ها انکار نمی شود. اما مبنای اصلی توانمندسازی ایران بر تقویت تولید داخلی و توسعه داخلی است و در این راه «ایران قدرتمند» هدف عالی و آرمان مشترک همه ایرانیان است. و متقاعد کردن آنها برای انتخاب نامزدهایی که بر آن تاکید دارند «در حکومت مردمی، شکاف‌های سیاسی، نژادی، مذهبی و گروهی در حال محو شدن است» و وحدت و اتحاد امروز، هرچند کشور همچنان از مشکلات انباشته ناشی از سال‌ها مدیریت ناکارآمد رنج می‌برد. اما تحت فشار قرار گرفت فشار از بیرون و اتفاقاً از راه رفتن در مسیری که به نام یک عمل جراحی بزرگ اقتصادی، شهروندان با موج جدیدی از افزایش قیمت کالاها روبرو هستند. اما آنها آینده روشنی را پیش رو می بینند. افقی که نه خبری از فساد فعالان تولیدی و اقتصادی باشد، نه تعلل و مذاکره صورت نگیرد و مدیریت تمام تلاش خود را برای ایفای مسئولیت ها و تعهدات خود به کار گیرد. این آرمانی است که مردم را به عنوان پشتیبان قوی دولت سیزدهم برای انجام تعهداتش متحد می کند. حکومتی که مردمی بماند و ایران با قدرت و قدرت به تاریخ خود ببالد.

منبع: روزنامه ایران