آنها به عنوان دانشمندان شهروندی ، داغ ترین نقاط شهر نیویورک را ترسیم می کنند


این پیش بینی آسمان آفتابی و ارتفاعات را در دهه 80 کم پیش بینی می کرد – آب و هوای معتدل بر اساس استانداردهای تابستانی نیویورک. مسیرهای سایه دار پارک ساکورا در ارتفاعات صبحگاهی منهتن تازه و خنک بود. با این حال ، در همان بلوک ، خورشید ظهر به قسمتی از رودخانه Riverside Drive برخورد کرد و گرما را از آسفالت ساطع کرد.

این پدیده بود که متخصص سنجش از دور ناسا ، Dr. کریستین برانئون ، در این روز تابستانی در اواخر ماه ژوئیه به پارک رفت و در آنجا با حدود دوجین نیویورکی ملاقات کرد که داوطلبانه خودروها را به محله های منهتن و برانکس برده و دما را اندازه گیری کردند. همانطور که آنها رفتند

برانئون در حالی که میز ثبت نام را به سایه می کشاند ، می گوید: “ما واقعاً جزیره گرم شهر را احساس می کنیم.”

این روز نقشه برداری حرارتی بخشی از تلاش های ملی اقیانوسیه و اتمسفر در سراسر کشور برای درک بهتر جزایر گرمایی شهر بود: مناطقی که ساختمانهای متراکم ، بتن زیاد و درختان کوچک زندگی را در تابستان بسیار گرم می کند. گروه حقوقی یونایتد برانکس جنوبی و دانشمندان موسسه کلمبیا روی زمین شعب این پروژه را در برانکس و منهتن هماهنگ کردند.

دکتر ملیسا باربر ، بنیانگذار South Bronx Unite و سازمان دهنده این نقشه ، می گوید: “دمایی که ما واقعاً می دانیم چیزی حدود 70 یا 80 درجه ، یا شاید حتی 90 درجه است ، ما آن را چند درجه بالاتر احساس می کنیم.” پروژه

دکتر. ملیسا باربر (سمت چپ) با داوطلبان نقشه برداری حرارتی در فضای سبز جامعه ماریا سولا در 24 جولای 2021 صحبت می کند.

فلش

دکتر. ملیسا باربر (سمت چپ) با داوطلبان نقشه برداری حرارتی در فضای سبز جامعه ماریا سولا در 24 جولای 2021 صحبت می کند.

ژاکلین جفری ویلنسکی

با افزایش دما در سراسر جهان و ورود ساکنان جدید به شهرها ، جزایر گرمایی شهری حتی خطرناک تر خواهند شد. یک مطالعه جهانی که در این ماه منتشر شد و شامل 13000 منطقه شهری شد ، نشان داد که مواجهه ساکنان شهرها با دمای و رطوبت تهدید کننده زندگی از دهه 1980 سه برابر شده است. این تغییر تا حدی به دلیل افزایش جمعیت شهری بود ، که افراد بیشتری را در معرض افزایش دما قرار داد. و گروه تغییرات آب و هوایی شهر نیویورک پیش بینی می کند که تا سال 2050 ، این شهر حدود دو برابر بیشتر از روزهای بالاتر از درجه فارنهایت در دهه 1920 تجربه خواهد کرد.

تابستان گرم امسال نزدیک به 650 نفر را به اورژانس نیویورک فرستاد که بیشتر از متوسط ​​دستمزد در چهار سال گذشته است. و بر اساس گزارش سال 2017 که توسط دفتر شهردار بیل دو بلاسیو تهیه شده است ، گرمای شدید بیش از هر نوع آب و هوای نامناسب نیویورکی را می کشد. با این حال ، برخی از محله ها بیش از سایر مناطق تحت تأثیر قرار می گیرد.

مطالعات نشان می دهد که محله های فقیرتر و مناطق با جمعیت بیشتر رنگ در تابستان دمای بالاتری دارند. باربر می گوید به این دلیل است که این مکان ها متراکم ساخته شده و دارای آسفالت زیاد و چند درخت سایه دار است.

وی گفت: “ما از نظر بسیاری از ساختارها و زیرساخت ها که باید برای نوع ذخیره گرما در دسترس باشد ، مورد غفلت قرار گرفته ایم.”

این تفاوت ها می تواند برای افرادی که در معرض گرمای شدید هستند ، مانند کودکان و بزرگسالان و افرادی که در فضای باز کار می کنند ، خطرناک باشد. در گزارش شهر آمده است که استرس گرمایی هر سال بین سالهای 2010 تا 2019 هر سال به طور متوسط ​​حدود 10 نیویورکی را از بین می برد. سیاهپوستان نیویورکی دو برابر سریعتر از همسایگان سفید پوست خود جان خود را از دست دادند.

دکتر می گوید: “افرادی که در مناطقی که آسیب پذیری بیشتری نسبت به خطرات حرارتی دارند ، کمتر به مراقبت های بهداشتی دسترسی دارند.” لیو یون ، سازمان دهنده و فوق دکترا در موسسه زمین. “این تصادفی نیست.”

نظارت بر دما

نقشه های دما ، که به صورت جفت کار می کردند ، در شهر از مسیرهای از پیش برنامه ریزی شده با سنسورهای پلاستیکی سفید دما که از پنجره های مسافر آویزان شده بود ، حرکت می کردند. حسگرها هر ثانیه شلیک می کردند و تفاوت در گرما و رطوبت در بلوک ها را مشاهده می کردند.

برخی از داوطلبان از طریق گروه های حفاظت از آب و هوا در مورد پروژه مطلع شدند. دیگران توسط اعضای خانواده زندانی شدند. حداقل دو نفر راننده تاکسی سابق بودند و می توانستند از دانش عمیق خود در خیابان ها به شیوه جدیدی استفاده کنند. همه تجربه دست اول پروازهای وحشیانه در نیویورک را داشتند.

فاتو دیوپ ، یکی از داوطلبان ، در مورد گرمای هوا هنگام عبور از ترافیک بعد از ظهر و نگاه کردن به سنسور از پنجره ماشینش گفت: “من از آفریقا آمده ام ، بنابراین انتظار آن را داشتم.” “اما هوا خیلی گرم بود ، با خودم گفتم” این چیست؟ ” “

لیز مک میلان ، کمک خلبان ، که با چرخاندن و برنامه ریزی یک مسیر از پیش برنامه ریزی شده ، دیوپ را هدایت کرد ، گفت: “گاهی اوقات در اینجا در هارلم ، مانند هوای راکد است.” “شما تمام گرمای ناشی از بتن را دریافت می کنید.” تمام گرما از زمین می آید. تمام گرما از ساختمانها منعکس می شود. “

دو مرد در صندلی راننده و سرنشین جلو در ماشین نشسته و نقشه را نگاه می کنند.

کالوین باربر (سمت چپ) و آلخاندرو موندو مسیر را مطالعه می کنند و سپس وارد یک مسیر نقشه برداری حرارتی می شوند.

فلش

کالوین باربر (سمت چپ) و آلخاندرو موندو مسیر را مطالعه می کنند و سپس وارد یک مسیر نقشه برداری حرارتی می شوند.

ژاکلین جفری ویلنسکی

سازمان دهندگان پروژه می گویند که یافته ها را تجزیه و تحلیل کرده و نقشه ها را به صورت آنلاین منتشر خواهند کرد. دانشمندانی مانند Braneon آنها را با داده های دیگر پوشش می دهند تا بهتر بفهمند زیرساخت ها چگونه بر تجربه ما در مورد گرما تأثیر می گذارد.

South Bronx Unite و گروه های دیگر می توانند از این نقشه ها برای حمایت از پروژه های عایق حرارتی مانند پارک ها ، آب نمای قابل دسترس و مراکز خنک کننده – به ویژه در مناطق محروم که بیشتر ساکنان رنگین پوست هستند استفاده کنند.

باربر گفت: “اگر از برخی از این داده ها استفاده کنیم ، می توانیم از این ایده حمایت کنیم که ما نیز می توانیم از چیزهایی مانند ساحل لذت ببریم.” “ما نیز می توانیم از چیزهایی مانند فضای سبز لذت ببریم.” بنابراین اگر این یکی از راه های شروع ایده برابری به جلو است ، بیایید این کار را انجام دهیم. “

دیدگاهتان را بنویسید